Wyobraź sobie, że leżysz na obłoku

Czujesz się zakładnikiem stresu? Prosta wizualizacja pomoże ci się wyswobodzić z jego sideł.

Odrobina stresu jeszcze nikomu nie zaszkodziła. Co więcej, jest nam potrzebny: mobilizuje, pobudza do działania, pcha do przodu. Jednak stres przewlekły i w dużej dawce już taki pożądany nie jest. Uzależnia i osłabia, odbierając pozytywną energię oraz siły witalne.

Powodem lęku, niepokoju czy rozdrażnienia może być konflikt człowieka z całym światem. Celem poniższego ćwiczenia jest złagodzenie objawów stresu i rozwijanie poczucia zdystansowania do często zbyt negatywnie postrzeganej rzeczywistości.

Obłok
Połóż się wygodnie na łóżku. Pod głowę podłóż poduszkę. Ręce wyprostuj wzdłuż ciała, by nie dotykały tułowia. Rozchyl nieco nogi. Staraj się odprężyć. Skup się na spokojnym oddychaniu. Zamknij powieki. Teraz naprężaj swoje ciało, fragment po fragmencie, każdy mięsień na kilka sekund, po czym je rozluźnij. Rób coraz większe wdechy. Wypuszczaj powietrze, tak aby dwa następujące po sobie wydechy miały równą długość.

Zacznij wytwarzać poduszkę energetyczną pod swoim ciałem – wyobraź sobie, że leżysz na obłoku. Poczuj, jak robisz się coraz lżejszy, a obłok zaczyna się podnosić, unosząc cię do nieba. Pozostaw swoje ziemskie smutki, problemy i lęki na dole.

Jesteś coraz wyżej. Spójrz w dół. Obejmij cały widok, jaki się roztacza. Zobacz szachownicę pól, wstęgi rzek, plamy jezior, w końcu morze, w kierunku którego obłok cię unosi. Delektuj się ciepłem promieni słonecznych, chłoń światło, przestrzeń i czyste powietrze. Rozkoszuj się lataniem. Poczuj wolność.

Gdy uznasz, że masz już dość, pozwól się sprowadzić z powrotem na ziemię, do twojego domu, pokoju, na łóżko. Poczuj ciężar swojego ciała. Ureguluj oddech. Wróć do stanu pełnej świadomości. Delikatnie napnij wszystkie mięśnie i rozluźnij je. Otwórz oczy. Jeszcze chwilę poleż.


IL