* Wyrzeknij się starych obrzędów, które znasz od dawna, ale które już do ciebie nie pasują. Wykonujesz je, bo tak każe tradycja. A prawdziwa dobroć nie polega na przestrzeganiu prawa, tylko na byciu sobą. Nie potrzebujesz kodeksów, aby wiedzieć, co jest dobre, co ci służy. Najważniejsze to zaufać samemu sobie. Powtarzaj sobie: „Jestem tao, cząstka Boga, i nie potrzebuję zasad stworzonych przez człowieka, żeby to potwierdzić. Dobroć i boskość stanowią jedno. Ufam temu, kim jestem, i postępuję zgodnie ze swoją prawdziwą naturą”. A potem przez cały dzień postaraj się obserwować zwierzę lub owada. Zwróć uwagę, co robi, czym się kieruje. Jak ufa instynktowi. Jak żyje zgodnie z własną naturą!
Skąd się wzięła filozofia tao? W V w. p.n.e w Chinach żył mędrzec Lao Tsy, cesarski archiwista. Pewnego dnia zwiał z pałacu zdegustowany upadkiem moralnym władcy i jego świty. Schronienie znalazł na pustyni i tam napisał „Księgę drogi i cnoty”, czyli Tao Te King, będącą podstawą filozofii tao.
