Ślubu nie będzie! Panie spod 4 znaków zodiaku nie dadzą się zaciągnąć przed ołtarz. Ale inne musza mieć papier

Pani Rak

Wszystko musi być zgodne z tradycją: najpierw zaręczyny, potem ślub – oczywiście kościelny – w końcu dzieci (co najmniej dwoje). W ogóle nie wyobraża sobie, że można inaczej. Co by jej rodzina na to powiedziała???

Pani Byk

Nie pogardzi aktem własności partnera, zwłaszcza gdy daje jej to dostęp do jego konta i rozwiązuje przede wszystkim problemy z dziedziczeniem. Z tych samych pobudek przed ołtarz ciągnie ukochanego...

...Skorpionica

Tylko ona udaje, że się waha. Wtedy jej cena rośnie…

Lwicy

...zależy nie tyle na małżeństwie, co na ślubie, białej sukni z welonem i wystawnej ceremonii, kiedy wszystkie oczy zwrócone są na nią. Już w dzieciństwie wybiera strój, fryzurę, muzykę na pierwszy taniec. Na ślub naciska, zwłaszcza gdy ukochany ma znane nazwisko lub pochodzi z tzw. dobrej rodziny, do której ona, Lwica, aspiruje.

Pani Panna

Musi mieć porządek w papierach. Noszenie innego nazwiska niż partner i dzieci jest dla niej nie do pomyślenia. Ileż pomyłek generuje, tłumaczeń w urzędzie, w szkole, w parafii! A jeśli ukochany, nie daj Boże, trafi do szpitala, czy będzie mogła go odwiedzać, jako „obca” osoba? Konsekwentnie dąży więc do ślubu.

Podobnie myśli pani Koziorożec

Jednak ona bardziej ma na celu względy podatkowe.

Pani Ryba

Żyje w świecie rodem z baśni. A jak się kończą wszystkie baśnie? Księżniczka poślubia swego księcia i od tej pory żyją długo i szczęśliwie. Dlatego naiwnie wierzy, że obrączka na palcu musi oznaczać happy end.

Pani Waga

Nie wie, czy wziąć ślub, czy lepiej nie. Wszystko zależy od tego, wśród jakich ludzi się obraca, bo ulega presji otoczenia. Jeśli jej koleżanki są mężatkami i jeszcze sobie to chwalą, nie może być gorsza. Choć czuje, że zamyka sobie inne opcje, to jednak małżeństwo daje jej pewność, że oto znalazła tego jedynego. Jednak i tak ostateczną decyzję podejmuje dopiero przed ołtarzem.

Baran, Bliźnięta, Strzelec i Wodnik 

Panie spod tych znaków najrzadziej dają się zaobrączkować. Cenią sobie wolność – swoją i partnera. I nie wierzą, że przysięga przed ołtarzem lub urzędnikiem jest gwarancją szczęścia aż po grób. Nie przejmują się też, co pomyślą inni. A czasem wręcz demonstracyjnie odrzucają wartości, którymi kierowali się ich rodzice i dziadkowie. 

fot. shutterstock