Czas płodności i bogactwa. Czerp z niego w noc Walpurgii.

Nie bój się słowa „sabat”. Nie zostaniesz czarownicą na miotle, jeśli 30 kwietnia zastosujesz nasze rytuały. Tego dnia należy prosić więc o uczucie i szczęście, a one szybko pojawią się w Twoim życiu. To sabat przyjaznych, choć tajemniczych mocy.

 

Obie nazwy - Noc Walpurgii i Beltaine - dotyczą podobnego święta, które obchodzone było w różnych kręgach kulturowych i wypadało właśnie w ostatnią noc kwietnia. Celtowie nazywali je Beltaine, a Germanie nocą Walpurgii.  

Sabat rozpoczyna się wieczorem 30 kwietnia. Jeśli zamierzasz obchodzić go niczym dawne czarownice, ozdób dom świecami i kwiatami na znak nadejścia lata oraz szczęścia. Najlepsze kolory świec to ciemna zieleń, srebro, turkus i szmaragd.

W noc Walpurgii wyczaruj miłość.

Wyczyść też świeczniki, szczególnie te, których używasz do magicznych rytuałów, ponieważ w czasie sabatu Beltaine dawne czarownice wygaszały ogień, który płonął przez zimę i czyściły kominki oraz paleniska. Kiedy już skończysz przygotowania, po północy lub o świcie 1 maja rozpal nowy ogień, na znak odnowienia sił i nadejścia lata. Ustaw jak najwięcej świec – niech płoną aż do 2 maja.

Majowy wieniec

Symbolem sabatu Beltaine jest wieniec z dziewięciu różnych rodzajów kwiatów. Możesz zrobić go wspólnie z przyjaciółmi. Splątane razem kwiaty oznaczają dobre siły i sprzyjające zbiegi okoliczności.

Kadzidła i świece

Najważniejszym żywiołem tego sabatu jest ogień. Dlatego przez całe Beltaine pal kadzidła w intencji spełnienia się Twoich życzeń. Możesz także rozpalić ognisko i spędzić przy nim wieczór, medytując o swoich marzeniach. Zastanów się wtedy, co ci przeszkadza w ich realizacji.

Sabat Beltaine - czas ognia.

Potem weź kawałki gałęzi, które symbolizować będą trudności do pokonania, i wrzuć je do ognia na znak zwycięstwa. Dawniej podczas Beltaine skakano przez ogień dla oczyszczenia. Dzisiaj możesz spalić resztki swoich starych notatek, a także pozbyć się w ten sposób pozostałości po różnych czarach. 

Natchnienie dla artystów

Opis tej niezwykłej nocy można znaleźć w literaturze. Najsłynniejszy znajduje się w dramacie „Faust” Johanna Wolfganga Goethego. Ale nam znacznie bliższy jest opis balu, na który leci Małgorzata z powieści „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa.

Z kolei wielbiciele Paulo Coelho odnajdą go w powieści „Brida” o młodej kobiecie szykującej się do inicjacji na czarownicę. Noc Walpurgii jest także tematem wielu dzieł muzyki klasycznej, m.in. „Fausta” Charlesa Gounoda, jednej z najpiękniejszych oper romantycznych.

Słynna góra czarownic

Największy sabat odbywał się na górze Brocken. To najwyższy szczyt Harzu, masywu górskiego w Saksonii, obfitującego w wiele prastarych podań i legend. W XVIII wieku zaobserwowano na nim tzw. zjawisko Brockenu. 

Ucz się piękna od czarwonic.

Polega ono na tym, że cień obserwatora znajdującego się na górze powiększa się i jest niekiedy otoczony kolorowymi kręgami, na tle chmur lub mgły. Dzięki działaniu Słońca głowa cienia obserwatora otoczona zostaje aureolą tęczowych kręgów, zwanych przez fizyków pierścieniami dyfrakcyjnymi, 

Światło, przechodząc przez małe szczeliny lub między kroplami wody, ugina się, stąd ten niezwykły efekt. Nic dziwnego, że właśnie tak niezwykłe miejsce wybrały sobie czarownice na sabat Nocy Walpurgii.

Mii Krogulska
fot.