Czym jest 7 praw Wszechświata lub też 7 praw hermetycznych? Dzięki temu tekstowi dowiesz się:
- kim był Hermes Trismegistos?
- o czym mówi 7 praw Wszechświata
- Jak prawa hermetyczne wpływają na nasze życie
Kim był Hermes Trismegistos?
Pytania o zasady rządzące wszechświatem i zarazem o nasze w nim miejsce ludzie zadawali sobie od zawsze. Za pierwszego człowieka, który posiadł i spisał odpowiedzi na te pytania, uchodzi mityczny Hermes Trismegistos, którego za mędrca i maga uważali zarówno starożytni Grecy, Rzymianie, jak i Egipcjanie (nawiązań do tej postaci badacze doszukują się również w Koranie i Biblii).
Zapoczątkować miał on filozoficzny nurt nazywany hermetyzmem, z którego w późniejszym czasie obficie czerpali alchemicy, różokrzyżowcy, gnostycy i kabaliści. Przydomek Trismegistos oznaczał „potrójnie wielki” i odnosił się do absolutnej jedności nauki, religii i sztuki. Jedność jest w ogóle jednym z kluczowych założeń hermetyzmu, którego kluczowe wytyczne – nazywane siedmioma prawami wszechświata – zawarte zostały w zbiorze traktatów Corpus Hermeticum.
7 praw Wszechświata według Hermesa Trismegistosa
1. Prawo Mentalizmu
Wszystko jest umysłem, wszechświat jest mentalny, wszystko składa się z myśli.
To podstawowa zasada, z której wynikają wszystkie pozostałe prawa. Mówi ona o tym, że wszystkie umysły we wszechświecie są częścią wspólnego umysłu, który manifestuje się, wpływając na materię. Wszystko, co nas spotyka, jest więc powodowane przez umysł nasz lub innych żywych istot i przez generowaną przez ten umysł energię.
2. Prawo Powiązania
Jak na górze, tak i na dole; jak na dole, tak i na górze.
Drugie prawo mówi o tym, że makrokosmos jest odbiciem mikrokosmosu, czyli że możemy postrzegać wszechświat jak jedno wielkie ciało i swoje ciało jako miniaturową wersję kosmosu. Na bazie tego prawa działa astrologia opisująca wpływ ciał kosmicznych na życie poszczególnych ludzi.
3. Prawo Wibracji
Nic nie spoczywa, wszystko jest w ruchu, wszystko wibruje.
Zasada przepływu energii jest znana od wieków dalekowschodnim mędrcom, stanowi również podstawę fizyki cząstek czy teorii antymaterii. Wibracje cząstek mogą być wysokie (jasne/pozytywne) lub niskie (ciemne/negatywne).
4. Prawo Dwoistości
Wszystko jest dwoiste, wszystko ma swoje bieguny; skrajności się spotykają.
Często spotyka się rozwinięcie tego prawa poprzez metaforę wahadła, które wychyla się tak mocno w prawo, jak i w lewo. Dobrze obrazuje ją również powiedzenie o kiju, który ma dwa końce. Skrajności stanowią dwa końce tego samego i dopełniają się nawzajem, nie istniejąc jedno bez drugiego.
5. Prawo Rytmu
Wszystko ma swoje pływy; wszystko narasta, by się potem wycofać, rytm dąży do kompensacji.
Dobrą ilustracją tego prawa jest księżyc, który w stałym rytmie rośnie i maleje; zasada ta jednak odnosi się do wszystkich cykli. Nie ma narodzin bez śmierci, nie ma deszczu bez słońca, nie ma wzlotu bez upadku.
