Znaki, które są jak dzieci

Jak poprzednio pisałem, ideał znaku Byka przypomina nieco (jeśli być troszeczkę złośliwym...) ideały niemowlęcia: być sytym, dopieszczonym i czuć płynące zewsząd przyjemne zmysłowe bodźce: słuchowe (dobra muzyka), wzrokowe (ładne kształty, obrazy i krajobrazy), dotykowe (miękko i wygodnie), zapachowe (kwiaty i perfumy) i smakowe (ptysie ze śmietanką...). Po prostu raj. Podążając za tym porównaniem, znak Bliźniąt to dziecko starsze, które uczy się mówić i bawi się słowami: „latarka lata, orzeł orze”.

Idąc dalej za tymi skojarzeniami, następny znak, Rak, to dziecko jeszcze bardziej rozwinięte, które poznaje świat dookoła siebie, przede wszystkim własną rodzinę. Uczy się, kto jest ważniejszy i kogo należy słuchać, a z kim można się bawić. Uczy się hierarchii i poszanowania tradycji. Szacunku dla pamiątek i dla obyczajów. Ideałem Raka jest zatem wtopienie się w mały świat, który go otacza. Bycie jednym z kręgu najbliższych sobie osób. Rak uczy się też dzielić ludzi na swoich, którym można ufać, i obcych, spoza kręgu, wobec których trzeba być ostrożnym. I to podejście do świata pozostaje mu na całe życie.

Następnym znakiem jest Lew i on do ideałów Raka staje okoniem. Mówi: furda z rodziną i tradycją. Najważniejszy jestem ja!
Ja mam rację! Ja jestem na pierwszym planie! Na mnie patrzcie, mnie podziwiajcie! Ja jestem najciekawszy, najbardziej zajmujący. Tylko ja obdarzę cię szczególnym darem: moim niepowtarzalnym towarzystwem! Ja jestem dumny z tego, że ja jestem ja. Jakie to szczęście, że ja jestem ja! I tak dalej. Oczywiście Lwy tak w kółko nie mówią, bo wiedzą, że naprawdę dobre rzeczy – do których zalicza się ich osoba – nie potrzebują natrętnej reklamy.

Na Lwa też możemy patrzeć jak na dziecko, w tej fazie rozwoju, kiedy odkrywa wartość swojego „ja” i w imię swojej samodzielności próbuje się buntować przeciw rodzinie i wywalczyć sobie uznanie i szacunek. Ten Lwi ideał, „moje ja”, kolejnemu znakowi, Pannie, wydaje się... dziecinny. Bo ideałem Panny jest wiedza. Panny chcą wiedzieć, i to wiedzieć o wszystkim. Dlatego pilnie się uczą i skrzętnie zapamiętują wszystkie szczegóły. Chcą wiedzieć, jak naprawdę jest – dlatego ich ideałem jest wiedza obiektywna, a nie czyjeś fantazje i powieści. Dlatego wolą czytać poradniki i kodeksy niż poezje i romanse. Ale ładując sobie głowy informacjami, zapominają o... ludziach. O nich przypomni sobie dopiero następny znak: Waga. A o jej ideałach napiszę za tydzień.