Jaka będzie prezydentura Karola Nawrockiego? Pełna rozmachu i patosu! Co jeszcze widać w horoskopie zaprzysiężenia?

Prezydentura Nawrockiego. Wenus i Jowisz zapewnią rozgłos

Za to koniunkcja Jowisza i Wenus w znaku Raka na Medium Coeli robi wrażenie. To symbol triumfu i sukcesu. Szczęścia, które "człowieka znikąd” wyniosło na najwyższy urząd w państwie. Dwie dobroczynne planety złączone w tak ważnym punkcie zapewnią tej kadencji rozgłos, wielkość i wspaniałość. Zapowiada się więc bardzo widoczna prezydentura pełna rozmachu i patosu. 

Nawrocki nie przegapi okazji, by się pokazywać publicznie i pokrzyczeć głośniej, niż czynił to Duda. Będzie dużo spektakularnych gestów i bogoojczyźnianych przemów z mocnym akcentem na tradycję, rodzinę i wiarę (silny znak Raka). Może nawet, niczym Donald Trump, poczuje się wysłannikiem Boga z misją dziejową. Co wpędzi go w pychę i sprawi, że zacznie zachowywać się groteskowo, śmiesznie, a lwi majestat zmieni się w cyrk. 

Bo na dole horoskopu czai się Księżyc w Koziorożcu – idealnie w opozycji do tej pięknej pary Jowisza z Wenus. Początkowy zachwyt ludu może szybko zamienić się w rozczarowanie, gdy opadnie pierwsza fala entuzjazmu i oprócz słów, trzeba będzie działania. Na plus ascendent w Wadze daje nadzieję, że prezydent po jakimś czasie policzy sobie to i owo i będzie szukał dialogu, a nie tylko konfrontacji, szczególnie na arenie międzynarodowej. Może po pierwszych mocnych krzykach stonuje i zacznie grać w bardziej dyplomatyczne gry. W końcu  na ringu też ważne są uniki i taktyka, nie tylko nieustanne ciosy… 

Prezydent Nawrocki zderzy się z rzeczywistością

Tym bardziej, że Saturn z Neptunem (oba w retrogradacji) naprzeciwko ascendentu zapowiadają twarde zderzenie z rzeczywistością. To duet specjalizujący się w sprowadzaniu marzycieli na ziemię, zrobi niemal wszystko, by przyhamować, związać ręce i uwikłać w różne, niejasne zależności. Można zatem zapomnieć o szumnie składanych obietnicach. To raczej: „chciałbym, ale nie mogę”.

W tle złoczynny Mars w niekorzystnym, bo ostatnim stopniu znaku Panny i w XII domu, zza pleców podkopywać będzie jego pozycję. To znak, że mogą kąsać ukryci wrogowie, a z przeszłości – wypływać historie o agresji, szemranym towarzystwie czy zbyt swobodnym podejściu do erotyki.

I to nie za sprawą opozycji ani dociekliwych dziennikarzy, ale jego własnego politycznego zaplecza, które uzna, iż za bardzo się samodzielni i zechce przypomnieć mu, gdzie jego miejsce. Jednak dyrekcyjna wędrówka Marsa zapowiada, że z biegiem lat jego wpływ będzie rosnąć, więc stopniowo robić może się coraz ciekawiej…

Prezydentura Karola Nawrockiego. Wielki krzyż i dwa latawce 

Do tego dochodzi tak zwany wielki krzyż. Wspomniane planety – Jowisz z Wenus, Księżyc, Saturn z Neptunem oraz Mars – tworzą razem tę bardzo trudną, napięciową formację, a jej ramiona leżą dokładnie na osiach horoskopu prezydentury. To oznacza, że tej kadencji daleko będzie do spokoju i stabilizacji, wręcz przeciwnie: może być gorąco zarówno w kraju, jak i w samej kancelarii. To może być wyzwanie dla Nawrockiego, który będzie musiał stawić czoła wielu wstrząsom i kryzysom. 

Jednocześnie ten niekorzystny układ równoważą dwie pomyślne figury – tzw. latawce – które mogą unieść go ponad partyjne rozgrywki i sprawić, że (kto wie?) może kierować się będzie dobrem państwa, a nie czyimkolwiek (poza swoim) interesem. Pytanie tylko, czy zdołają go unieść, a to zależy od niego samego, od tego, którą drogę wybierze.

Co czeka Karola Nawrockiego?

Gwiazdy będą mu sprzyjać do 2027 roku, gdy odegra kluczową rolę w wyborach parlamentarnych, ale potem wiele się popsuje. Spadek formy, błędy, marginalizacja. Straci siłę i sprawczość, może po wyborach stanie się mniej ważny, a nawet… niepotrzebny. 

Druga kadencja? Mało prawdopodobna. Nie jest pewne nawet, czy dokończy pierwszą. W tym horoskopie czai się bowiem niebezpieczeństwo. Duże. Podobny układ wielkiego krzyża miał miejsce podczas zaprzysiężenia Lecha Kaczyńskiego w 2005 roku. Jaki los spotka Nawrockiego? Przy fatalnych tranzytach osobistych na 2030 rok może zejść ze sceny nie w glorii,  ale w niesławie.

fot. Tomasz Warszewski/shutterstock