ABC astrologii

Jak się uczyć astrologii? Oto 6 ważnych rad od Wojciecha Jóźwiaka, mistrza astrologii i jednego z lepszych tarocistów w Polsce.

Nie bój się zburzyć własnych wyobrażeń, ucz się na sobie i swoim życiu, gromadź własny zbiór badawczy, notuj ręcznie, nigdy nie bój się pytać... Jeśli jednym z Twoich noworocznych postanowień jest nauka astrologii, mamy dla Ciebie sześć ważnych wskazówek.

reklama

Po pierwsze – wiele twoich wyobrażeń o astrologii zostanie zburzonych

Na przykład takie, że najistotniejsza jest informacja, pod jakim znakiem ktoś się urodził. Owszem, to jest ważne, ale od znaków zodiaku ważniejsze są jednak planety i ich rozkład na niebie – która z nich wschodzi, która góruje i pod jakimi kątami są ustawione względem siebie (czyli indywidualny kosmogram).

Po drugie – pytaj, pytaj, jak najwięcej pytaj!

Nie rezygnuj z pytania przez grzeczność czy skromność. Kiedy słuchasz wykładu lub czytasz tekst i masz kontakt z jego autorem, od razu notuj, czego nie rozumiesz, a potem go o to zapytaj. Astrolodzy używają specyficznego języka. Przez moment zapamiętasz pojęcia, jak „lunacja” albo „biseptyl”, ale wkrótce już nie... Lista tego, czego nie rozumiesz, może okazać się cenniejsza niż ta z punktami zrozumianymi.

Po trzecie – astrologia jest nauką doświadczalną

Nie wystarczy wkuć teorię, trzeba wiedzę stosować w praktyce. A pierwszym podręcznym poletkiem do tego jesteś ty! Uczenie się astrologii w wielkim stopniu polega na badaniu swojego życia. Zadajesz sobie pytania w rodzaju: co wydarzyło się podczas pewnego szczególnego układu planet, np. gdy Jowisz przechodził przez urodzeniowe Medium Coeli? I od razu odnosisz do wydarzeń ze swojego życia. Lub odwrotnie – przypominasz sobie dziwne wydarzenie, np. spotkanie pana X, który cię zainteresował przedsięwzięciem Y, a to doprowadziło do twoich obecnych interesów. Rysujesz horoskop i okazuje się, że Uran był wtedy na twoim urodzeniowym Słońcu. I tak, krok po kroku, budujesz związek między horoskopami a konkretnymi wydarzeniami, między niebem a ziemią. To jest twój własny kod, bo zbudowany na podstawie twojego życia.

Po czwarte – ucz się na sobie i tym, co się aktualnie dzieje w twoim życiu

Notuj, co ważnego wydarzyło się w twoim życiu, rok po roku. Lepiej w zeszycie niż na dysku. Miej ten zeszyt przy sobie, zaglądaj do niego, uzupełniaj wpisy. W miarę uczenia się astrologii różne zdarzenia zaczną się wyjaśniać. W tym samym celu zaprowadź dziennik. Notuj, co cię spotkało każdego dnia. Również jeśli nic istotnego się nie działo. Czasem początki ważnych wydarzeń są nader skromne.

reklama

Po piąte – astrologię trzeba testować na wielu osobach

Musisz mieć swój zbiór badawczy. Spytaj więc kilkoro przyjaciół, o której godzinie się urodzili i wyrysuj ich horoskopy. Lepiej na papierze niż w komputerze. Miej te horoskopy pod ręką i porównuj z systematycznie zdobywaną wiedzą teoretyczną. Nagle zaczniesz coraz więcej dowiadywać się o przyjaciołach. Zorientujesz się np. dlaczego ktoś hoduje świnki morskie. Bo... ma Księżyc w Byku!

Po szóste – zaufaj ręce, nie tylko komputerowi

A czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal. Zwracaj uwagę, co rysuje w horoskopach twój program astrologiczny. Jeśli w każdym horoskopie oglądasz wyrysowanego Chirona, a nie znajdziesz np. Lilith, to zaczniesz odruchowo myśleć, że Chiron jest superważny, a ją pewnie można pominąć. Próbuj posługiwać się innymi kosmogramami niż te z programu. Dlatego swoim studentom zalecam, żeby co jakiś czas rysowali horoskopy ręcznie (nie w komputerze) i całkiem po swojemu.

Wojciech Jóźwiak

Astrolog i tarocista, filozof, instruktor kursów i warsztatów szamanistycznych. Absolwent biofizyki na UW. Przez środowisko astrologiczne nazywany mistrzem.

reklama