Imiennik

Ekstrawertycy otwarci na świat i zdolni do refleksji. Są ludźmi szlachetnymi i uczuciowymi, często popadający w melancholijne nastroje. Obdarzeni wysoką inteligencją o wszechstronnych zainteresowaniach. Mają szczęście do dobrych okazji, które potrafią skrzętnie wykorzystać. W niektórych okresach swojego życia podchodzą do niego sceptycznie i nieufnie, dmuchają na zimne. Taka ostrożność daje im pewność i powodzenie. Posiadają wybitne zdolności przywódcze i organizacyjne, które w przypadku depresji czy załamania zanikają. Bardzo potrzebują miłości i zrozumienia, mogą się załamywać, gdy tych uczuć im zabraknie. Mogą wtedy popaść w nałogi (alkohol czy hazard), lubią bowiem czasami poszaleć. Poza tymi szybko mijającymi ułomnościami są ludźmi wartościowymi, wzorowymi małżonkami i rodzicami, bardzo kochającymi ciepło domowe. Są wierni i umieją sobie dobierać przyjaciół. Ze względu na wątrobę muszą ograniczać alkohol.

Jest tylko jeden święty o tym imieniu i to nasz rodak: św. Kazimierz (1458–1484) – królewicz. Urodził się na Wawelu; syn króla Kazimierza Jagiellończyka i matki Elżbiety, córki cesarza Niemiec Albrechta II. Uczył go Jan Długosz. Zmarł na gruźlicę. Złożony w katedrze wileńskiej. Główny patron Litwy i Kawalerów Maltańskich. Jego imieniem są dwa miasta: w Wenezueli i Kanadzie oraz w Polsce – Kazimierz Dolny nad Wisłą i Kazimierza Wielka.