Wyszukaj swoje imię aby przekonać się jakie ma znaczenie.
Pochodzenie imienia: od hebr. josef – Bóg przydał.
Forma żeńska: JózefinaJózefa
Bardzo tajemniczy i twórczy typ charakteru, dobrze rozpoznający psychikę człowieka, z którym ma do czynienia. Silna wola uwidacznia się tylko wtedy, gdy jest konieczna. Są zrównoważeni, zdolni do wyrzeczeń na rzecz idei czy zbiorowiska ludzkiego, ale nigdy nie dążą do spełniania roli kierowniczej. Nigdy też nie wyrażają swojego gniewu i nie ranią słowami, natomiast są zwolennikami surowego wychowania dzieci, równocześnie dbając o ich religijne wychowanie i wysokie wykształcenie. Wybierają sobie za żonę kobiety, które mają być partnerami życiowymi i przyjaciółkami. Są zwolennikami stałego i poniekąd archaicznego małżeństwa i rodziny. Swojej intuicji nie wykorzystują, twierdząc, że jej nie potrzebują, bo wiedzą dokąd dążą. Ich uczucia wolne są od egoizmu i chęci posiadania. Są bardzo skromni i nie starają się zwracać na siebie uwagi. Powolni w podejmowaniu decyzji, łagodni w zachowaniu i staranni w pracy. Zdrowie należyte i nigdy się na nie skarżą; słabym punktem są drogi oddechowe.
Jest 23 świętych o tym imieniu, jednak najważniejszy to św. Józef (w. I) – Oblubieniec NMP; syn patriarchy Jakuba i Racheli. Jest patronem wielu krajów: Kanady, Czech, Austrii, Hiszpanii i Portugalii. Centrum liturgiczne św. Józefa jest w Kaliszu. W Polsce jest 264 kościołów jego imienia. Jest patronem robotników, stolarzy i cieśli.
Imię to osobista mantra, którą nosimy od pierwszego do ostatniego dnia życia. Słowo, które słyszymy najczęściej i które wywołuje w nas odruchową reakcję, bo traktujemy je jak przedłużenie własnego „ja”. W nim zakodowane są nasze talenty, blokady, lęki, pragnienia. Rozpoczynamy cykl o tym, co imię robi z człowiekiem.
Czytaj dalej