Jakub
Pochodzenie imienia: od hebr. jakob – trzymający za piętę; brat Ezawa, który sprzedał Jakubowi swoje pierworództwo za miskę soczewicy. Biblijny patriarcha.
Od dzieciństwa bardzo aktywni, energiczni i ruchliwi, nie zawsze łatwi w obejściu. Do wszystkiego muszą się mieszać, wybierać, doradzać, inaczej bowiem czują się niepotrzebni. Pragną imponować, ale są niezbyt dumni. Duży zmysł organizatorski pozwalający na wypracowanie swoich metod postępowania i pracy. Zawsze są żądni wiedzy, stale uzupełniają swoje wiadomości i poszerzają swoje horyzonty. Marzą o muzyce, śpiewie i tańcu. Pasjonują ich również zawody artystyczne, związane z modą. Lubią dalekie podróże i wszelkie zmiany. Nadmierna intuicja powoduje nadwrażliwość, co z kolei w młodości oddala ich od ojca, a przybliża do matki. Mają wielkie zdolności rozwojowe, z drugiej zaś strony muszą sprostać rodzinnym ideałom albo innym wielkim ambicjom narzucanych im przez rodzinę. Cenią towarzystwo i szanują rodzinę. Szanują opinię innych na temat swojej rodziny, a jednocześnie dbają, aby nie została utracona. Są zdecydowanymi wrogami kłamstwa, oszustwa i złego stylu bycia, chociaż czasami osądzają tylko według własnego punktu widzenia. Powinni uważać na oczy, mogą też mieć tendencję do tycia.
