-
Historia Rosji jest przesiąknięta wpływem obu planet i praktycznie każdy zwrot w jego dziejach miał miejsce w czasie, gdy tworzyły aspekt. Zazwyczaj były to koniunkcje.
-
W 1881 roku, na niecały miesiąc przed wejściem Saturna do Byka, gdzie czekał na niego już Neptun, car Aleksander II został zamordowany w zamachu dokonanym przez rewolucjonistów. Na tronie zasiadł jego syn, Aleksander III, który w kosmogramie urodzeniowym miał koniunkcję tych dwóch planet.
-
Przy kolejnej koniunkcji zmarł Stalin. Mniej więcej w podobnym okresie miałby urodzić się Putin.
-
Wojna rosyjsko-ukraińska zdążyła eskalować w czasie, gdy Saturn i Neptun były w znaku Ryb. I chociaż planety w końcu przetną swoje drogi w tym roku, nie musi to wcale oznaczać nagłego końca konfliktu. Historia pokazywała, że czasem planety muszą kompletnie zakończyć swój wspólny cykl, aby zamknąć pewien rozdział.
Co z sobą niosą aspekty Saturna z Neptunem?
Saturn to restrykcje, autorytet, surowość i sztywność zasad, granice, tradycja, dyscyplina i stałość. Neptun zaś reprezentuje duchowość, ideały, fantazję, zamazywanie granic, mglistość, sentymenty, brak struktur i orientacji. Dwa przeciwieństwa. Gdy takie planety tworzą napięte układy (aspekty), mamy do czynienia ze skrajnościami i ścieraniem się różnych światów. W kontekście spraw globalnych dochodzi wtedy do napięć i przepychanek – metaforycznych i tych dosłownych.
Jeżeli Saturn, to ramy i surowe wytyczne, a Neptun to coś bezkresnego. Bardzo często dochodzi przy ich aspektach do zaciemniania horyzontów i rozmywania granic. Jednym z najlepszych przykładów jest tu ostatnia koniunkcja Saturna z Neptunem w Koziorożcu, z 1989 roku; pod jej wpływem upadł mur berliński. Planety były wtedy w niemalże dokładnej koniunkcji – Saturn ledwo co wszedł do tego samego stopnia, co Neptun.
Taki aspekt może mieć jednak dwa końce. Z jednej strony zwiastować upadek reżimów i wysiłek w kierunku postawienia wszystkich na równi czy też budowanie struktur w imię wyższych ideałów, w przekonaniu o sprawiedliwość i wspólnotę. Przykładowo, gdy obie planety znajdowały się w Rybach, w 1848 roku, Karl Marx i Friedrich Engels napisali pierwszy manifest komunistyczny, gdzie nawoływali do zjednoczenia się klasy pracowniczej, krytykując kapitalistyczny wyzysk i podziały społeczne.
Jednak zjednoczenie Saturna z Neptunem może też nieść ze sobą coś odwrotnego – zamazywanie granic, przejmowanie cudzych terytoriów i bezgraniczne rozrastanie się danego kraju. To również skrajny autorytaryzm pod przykrywką demokracji – Neptun zamydla i wprowadza fałsz. To władza kierowana silnymi przekonaniami i ideałami, często na tle religijnym. To także bitwa między faktami a wierzeniami oraz napięcia między nadziejami a realiami życia.
Jak to z Rosją było
Kraj, na papierze demokratyczny, lecz w praktyce autokratyczny, z pewną dozą reżimu, dyktatury i dużą przepaścią społeczną. Saturniczno-Neptuniczny archetyp przejawił się także w czasach Carstwa Rosyjskiego, nie tylko w formie ustroju, ale także jako ekstremalny wzorzec stawiania bezgranicznych celów i pochłaniania coraz to większych regionów. To właśnie w czasie caratu Rosjanie przejęli Syberię, część Europy i Azji, stając się największym krajem na świecie.
Historia Rosji jest przesiąknięta wpływem obu planet i praktycznie każdy zwrot w jego dziejach miał miejsce w czasie, gdy tworzyły aspekt. Zazwyczaj były to koniunkcje, które odbywają się co 36-37 lat, ale zdarzało się, że kwadratury czy opozycje również przynosiły znaczące zmiany. Bardziej wyraźny schemat zaczął się wytwarzać bliżej historii współczesnej. I tutaj możemy się przyjrzeć każdej z koniunkcji Saturna i Neptuna od XVIII wieku.
W 1773 roku obie planety znajdowały się w Pannie, wywołując wielki spór o granice, którym był I rozbiór Polski, między innymi na rzecz Rosji właśnie. Kolejna koniunkcja w Strzelcu wyznaczyła moment pokonania przez Imperium Rosyjskie Szwecji i powiązaną z tym aneksję Finlandii.
Zaś Saturn z Neptunem w Wodniku wywołał powstanie chłopskie, które kilka miesięcy później poskutkowało ukazem czerwcowym – dekretem mającym na celu poprawienie życia chłopów. Energia Wodnika wywlokła więc tendencje buntownicze, ale także pomogła w temacie społecznym. W tym samym czasie powstał przecież manifest komunistyczny – ludzie bardziej skupili się na znoszeniu wyzysku.
