Jakie układy planet towarzyszą katastrofom naturalnym? Wskaźnikami bywają Neptun, Uran oraz Saturn i Pluton, ale najczęściej są to... fazy Księżyca! Wydają się być niepozorne, ale wiadomo, że nasz naturalny satelita wpływa chociażby na pływy wód na Ziemi i nie tylko. A astrologia to potwierdza, biorąc pod uwagę typ lunacji. I to, jak inne planety są względem niej położone. Spójrzmy zatem na kilka z największych katastrof naturalnych w historii.
Cyklon Bhola, który w 1970 r. nawiedził Bangladesz, zaczął się podczas pełni Księżyca w Byku, której towarzyszył Saturn. W koniunkcji ze Słońcem były wtedy Merkury, Jowisz i retrogradująca Wenus, która – jako władczyni Byka – rządziła tą pełnią. Ponadto widzimy tutaj koniunkcję Marsa z Uranem, która znana jest ze swoich burzycielskich właściwości, jako że Mars to zniszczenie i przemoc, a Uran chaos i porywczość.
W Bangladesz niszczycielski cyklon uderzył także w 1991 r., również podczas pełni, lecz tym razem w znaku po opozycji, czyli w Skorpionie. W tym przypadku pełnią rządził Mars w wodnym Raku, tworzący opozycję do Urana i Neptuna. Widzimy tutaj więc pewne podobieństwa. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w obu przypadkach planeta rządząca lunacją była w znaku, gdzie nie czuje się swobodnie: Wenus w Skorpionie jest na wygnaniu, Mars w Raku zaś w upadku.
Z kolei potężnemu huraganowi w Hondurasie Brytyjskim z 1931 r. towarzyszył nów w Pannie z władcą Merkurym w retrogradacji, w idealnej koniunkcji z Neptunem – planetą kojarzoną z wodą i sztormami. W koniunkcji z nowiem Księżyca była również Wenus; niezbyt dobrze usytuowana w Pannie.
Jedno z największych tsunami w historii miało miejsce przy podobnych tranzytach planet. Fali, która uderzyła Tajlandię w 2004 r. towarzyszyła Pełnia w Raku, w koniunkcji z Saturnem. Saturn będąc w Raku, często towarzyszy katastrofom naturalnym, ponieważ jest tu na wygnaniu. A dodatkowo Rakiem rządzi Księżyc, więc jeszcze bardziej nasila atak zjawisk naturalnych.
Tsunami wywołało trzęsienie ziemi. Tego samego dnia Mars wszedł do Strzelca, skąd zaczął tworzyć kwadraturę z Uranem w pierwszych stopniach Ryb. Wielkiej fali sprzyjał trygon Neptuna z potęgującym wszystko Jowiszem. I niestety w takich przypadkach trygony nie muszą oznaczać czegoś dobrego, ponieważ aspekt ten sprawia, że energia między planetami przepływa swobodnie, ułatwiając powstawanie sytuacji dobrych, ale także i złych.
Inny przykład to przerwanie zapory Banqiao w Chinach, w 1975 r. Zginęło około 150 tys. ludzi, a miliony ucierpiały z powodu zalań. I tu znów widzimy Saturna w Raku, który tym razem tworzył półkrzyż z Jowiszem i Uranem. To bardzo napięty aspekt. Przynosi nagłe destrukcyjne sytuacje, które trudno zahamować. Tama puściła dzień po nowiu Księżyca we Lwie. I w dniu, kiedy Wenus weszła w ruch wsteczny w Pannie.
Chiny na długo nie odetchnęły. Rok później doszło do trzęsienia ziemi w Tangshan, które uważane jest za najtragiczniejsze we współczesnej historii. Stało się to podczas nowiu, który tworzył ścisłą koniunkcję z Saturnem. A jeżeli wielki malefik to za mało, nów tworzył także kwadraturę do Urana. Bardzo podobny układ planet towarzyszył trzęsieniu w Turcji, w 2023 roku – pełnia Księżyca ustawiła się kwadraturą do Urana i opozycją do Saturna.
A co w astrologii dzieje się przy koszmarnym upale czy ogniu w roli głównej? Warto przyjrzeć się erupcji wulkanu Tambora w Indonezji, w 1815 roku, najpotężniejszej w historii. Doszło do niej 10 kwietnia – podczas nowiu Księżyca w ognistym Baranie. Gdy spojrzymy na rządzącego tym znakiem Marsa, zobaczymy, że tworzył koniunkcję z Saturnem. A sam nów trygon do bezkresnego Neptuna, co wykreowało erupcję wydającą się nie mieć końca.
Znaczącym tranzytem tego dnia jest także idealna koniunkcja Merkurego z Plutonem. Merkury pobudził tutaj planetę podziemi w dość dosłowny sposób.
A skoro o Plutonie mowa, jest ważnym graczem, jeśli chodzi o chłody. To planeta skrajności, rządząca destrukcją, podziemiami i śmiercią. Te hasła przywodzą na myśl skrajne zimno odbierające życie i sytuacje, gdzie wszystko jakby zatrzymuje się w czasie, niczym zamarznięte w lodzie. Ponieważ Pluton to najwolniej poruszająca się z planet w naszym układzie słonecznym, okresy skrajnych temperatur były rozciągnięte w czasie.
Było tak chociażby zimą 1898 i 1899 r. w Stanach Zjednoczonych – jedną z najsroższych w historii tego kraju, z temperaturami do -34°C i potężnym śniegiem. Ta wielka zamieć, zwana także zamiecią Św. Walentego, miała swoje apogeum w połowie lutego. Cała tamta zima była okresem retrogradującego Marsa we Lwie, a później w Raku.
Szczytowemu momentowi zamieci towarzyszył nów Księżyca w Wodniku, którym rządził Saturn, tworzący opozycję do Neptuna i Plutona. Saturn, jak na zimnego malefika przystało, przyniósł srogi chłód, a Pluton go spotęgował, Neptun zaś lubi wzburzać wodę – w tym przypadku burzę śnieżną.
Innym przykładem jest zima 1946/1947 r. w Wielkiej Brytanii. Ciągle brakowało prądu, paliwa, wody, nawet jedzenia. Najgorszy okres zaczął się na przełomie stycznia i lutego. Temperatura sięgała -21°C, zaś śniegu w niektórych rejonach napadało nawet ponad dwa metry. W lutym, w niektórych miejscach nie było słońca przez rekordowe 20 dni, a śnieg padał codziennie przez 26 dni.
Astrologiczne wpływy wyglądały równie mroźnie. Cały ten okres był naznaczony koniunkcją Saturna z Plutonem we Lwie. Mamy tutaj więc zderzenie dwóch bezwzględnych i zimnych planet. Spotęgował to Mars, który w lutym tworzył przez kilka tygodni opozycję do obu planet. Ponadto, ogromny wyż baryczny, unoszący się nad Skandynawią, rozpoczął się zaledwie dzień przed nowiem w Wodniku, który znów odsyła nas do jego władcy, Saturna.
Podobne aspekty towarzyszyły zimie 1204 r. Z kronik wynika, że można było wtedy przejść z Danii do Niemiec... po zamarzniętym Bałtyku! Pluton wtedy również znajdował się we Lwie, ale tym razem towarzyszył mu retrogradujący Mars. W tej mieszance nie zabrakło oczywiście Saturna, ponieważ utrzymywał kwadraturę do Plutona przez kilka miesięcy.
Z kolei zimą lat 1459-1460 r., gdy Bałtyk zamarzł na tyle, że podróżowano po lodzie z Gdańska na Hel, Mars najpierw tworzył koniunkcję z Saturnem w Koziorożcu, a następnie z Wodnika opozycję do Plutona.
Minionej zimy Pluton z Marsem uderzyły ponownie, i to nie tylko w Polsce. W południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych doszło do burzy lodowej, która skuła lodem i sparaliżowała miasta na południu, jak Austin w Texasie. W tym samym czasie identyczna sytuacja była w Polsce; padał marznący deszcz, oblepiając wszystko lodem, potem obfity śnieg, a mróz nie odpuszczał nawet przez kilka tygodni.
Jak wyglądała wtedy astrologiczna pogoda? Wszystko zaczęło się od nowiu Księżyca w koniunkcji z Marsem! A zaledwie trzy dni później Pluton utworzył koniunkcję do Słońca i potem do Marsa. Ten skostniały układ planet pokrył wszystko taflą lodu.
I tak astrologia pokazuje, że lunacja lunacji nie równa, ponieważ niektóre z nich mogą być szczególnie niebezpieczne.
Tekst: Olivia Serafinowski
Fot: Getty Images/Unsplash+
Analiza historycznych wydarzeń, takich jak cyklon Bhola, pokazuje, że większość wielkich katastrof naturalnych ma miejsce podczas pełni i nowiu Księżyca. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy lunacji towarzyszą negatywne aspekty ciężkich planet: Saturna, Urana lub Marsa.
W astrologii katastroficznej za najbardziej burzycielski układ uważa się koniunkcję Marsa z Uranem. Mars symbolizuje niszczycielską siłę i przemoc, natomiast Uran odpowiada za nagły chaos i nieprzewidywalność, co w połączeniu generuje gwałtowne anomalie pogodowe.
Tak. Ekstremalnie mroźne zimy, podczas których np. Bałtyk zamarzał całkowicie (jak w 1204 r. czy 1459 r.), pokrywały się ze specyficznymi tranzytami. Kluczowa była obecność Plutona w znaku Lwa oraz silne aspekty Saturna i retrogradującego Marsa w znakach Koziorożca lub Wodnika.
Saturn towarzyszący lunacjom często działa jak "hamulec" lub "ciężar", który potęguje tragiczne skutki zjawisk pogodowych. Jego obecność w kluczowych momentach historycznych zbiegała się z paraliżami komunikacyjnymi, burzami lodowymi i długotrwałymi wyżami barycznymi przynoszącymi mróz.
Gdy te dwie planety uderzają jednocześnie, zjawiska pogodowe stają się ekstremalne. To połączenie często towarzyszy burzom lodowym i nagłym atakom zimy, które paraliżują całe regiony (jak miało to miejsce w ostatnich latach m.in. w Texasie).
Artykuł pochodzi z miesięcznika Wróżka
Nr 5/2026 w sprzedaży od 16 kwietnia w kioskach lub prenumeracie
Od tysięcy lat spoglądamy w niebo z poczuciem, że to, co dzieje się nad naszymi głowami, nie pozostaje bez znaczenia dla codziennego życia. Czy zatem planety sterują naszym losem? Nauka coraz częściej odpowiada – tak!
Czytaj dalej >
Czy urodzeni w niedzielę są optymistami, a w piątek ponurakami? Jakie cechy dostajemy od planet przychodząc na świat w konkretny dzień tygodnia?
Czytaj dalej >
Mars wchodzi do Barana, wreszcie koniec marazmu i odkładania wszystkiego na później. Do Marsa dołączy Merkury. Jeśli coś nam się nie spodoba, powiemy to wprost i bardzo dosadnie. Konflikty mogą się więc zaostrzyć. Nów Księżyca w Baranie sprzyja nowym początkom... W horoskopie dwutygodniowym na kwiecień astrolożka Katarzyna Owczarek przedstawia aktualny układ planet. Sprawdź, co oznaczają konkretne aspekty i które 3 znaki zodiaku znajdują się pod najsilniejszym wpływem tranzytów planetarnych.
Czytaj dalej >
