Uwielbia kasę i luksus. Oto wasza wysokość Lew!

To, że ich narodzinom nie towarzyszyły salwy honorowe, złota poświata oraz bałwochwalcze pokłony personelu szpitalnego, Lwy uważają za skandal. W końcu nie co dzień rodzą się tak wspaniałe, wybitne i zniewalająco piękne jednostki jak oni. Na początku są trochę zszokowani brakiem jedwabnych śpioszków i tym, że nie mówi się do nich „wasza wysokość”, ale szybko wpadają na pomysł, jak podporządkować sobie otoczenie. W tym celu robią się uroczy. Przez wielkie U. Za pomocą bezzębnych uśmiechów i ostentacyjnego przytulania się do „mamuni” tudzież innych użytecznych w danej chwili krewnych owijają sobie wszystkich dookoła małego paluszka.
 

Lekarka szkolna jak zahipnotyzowana wypisuje mu zwolnienia z lekcji, „bo przyszedł i tak zakaszlał przeraźliwie, biedactwo”. Z tej miłości nikt nie zauważa, że to nieuk, leń i tyran żywiący się słodyczami, którymi szczodrze obdarowują go „wyznawcy” oraz kanapkami, które bezczelnie odbiera słabszym i biedniejszym kolegom.

Uwaga! Niekarcony Lew może nabrać przekonania, że na przykład przepisy drogowe czy kodeks karny dotyczą tylko pospólstwa, a nie jego, istoty wyższej. Lepiej też nie zostawiać go samego w domu, bo zrobi imprezę zakończoną kompletną demolką i pustymi półkami w sklepach monopolowych całej dzielnicy. Królewskim gestem wleje najlepsze whisky tatusia w gardziele przybyłych nad ranem policjantów i jeszcze wydzieli im po buteleczce perfum mamusi „dla żony”. Bo niewiarygodnie szczodry Lew z braku własnych rzeczy lubi rozdawać cudze.

Zobacz też: Roczny horoskop dla Lwa

Woda jest mokra, słońce gorące, a Lew wyrasta na zakochanego w sobie snoba. Bankowo. Żyje po to, by być lepszym od innych. Jego samochód musi być największy, a torebka najdroższa. Przemysł reklamowy doi go, jak chce. Lew paraduje po okolicy obleczony w futra oraz krokodyle skóry i wyrabia na kartach kredytowych astronomiczne debety.

Gdy wreszcie zjawia się komornik, Lew nalewa mu szampana, a potem, klepiąc poufale po plecach, wciska mu kit o kochanej cioteczce-baronowej, która lada chwila prześle mu milion euro. I komornik wierzy! Z tej okazji Lew bierze minikredyt i urządza kolejną bibę, na której całe osiedle je ostrygi na jego koszt.

Na szczęście ma wrodzony talent do zdobywania pieniędzy. Można nawet powiedzieć, że jest beniaminkiem bóstwa mamony.

Jeżeli założysz podarte dżinsy i tanią koszulę, nie pozna cię na ulicy. Nawet jeśli znacie się od podstawówki. Może to i lepiej, bo Lew nie potrzebuje przyjaciół, tylko wiernych poddanych. Mają się nim zachwycać, słuchać jego porywających opowieści i Boże broń nie mówić o własnych nudnych problemach. Lew będzie ich traktował czule i z politowaniem. Udzieli im także wielu światłych rad w stylu: „rzuć tę Aśkę, bo ona lubi przystojnych, więc ciebie puści kantem”, a jeśli się do nich nie zastosują, uzna to za zdradę stanu.

Za to w pracy, trzeba przyznać, sprawuje się nienagannie. Szczególnie jeżeli już dochrapie się prezesostwa, bo słuchanie poleceń innych ludzi napawa go odrazą. Miota się ze świętym ogniem w oczach, organizuje, załatwia, zagrzewa do walki i bezczelnie przegląda prywatne mejle swoich podwładnych. Rekin biznesu, ryba-piła handlu, Robert Kubica wyścigu szczurów. Gdy się dorobi, funduje sobie rezydencję, na widok której mdli estetów i ekologów.

To Lwy odpowiedzialne są za większość „Gargameli” z telewizorami plazmowymi w każdym kibelku i betonowymi lwami przy szczerozłotej bramie. Barek Lwa zajmuje dwa pomieszczenia, w kuchni stoi pięć lodówek, w tym jedna wyłącznie na kawior. Stałym elementem wyposażenia jest także odpowiednio wystylizowana żona, którą Lew uwiódł za pomocą ton róż, kufra biżuterii i złotej karty do SPA. Żona ma grzecznie stać z boku i ładnie się prezentować. Biada, jeśli przygotuje mężowi schabowego zamiast przepiórek w koniaku albo pokaże mu się bez makijażu.

Sprawdź czy masz Księżyc w Lwie.

Pani Lew także nie toleruje rzeczy praktycznych. Kup jej na imieniny robota kuchennego, a poderżnie ci gardło własną kartą kredytową. Jest do tego stopnia obwieszona kosztownościami, że przy każdym kroku wydaje odgłos orkiestry symfonicznej spadającej ze schodów. Poślubia tylko bogatych, a potem tyranizuje ich koncertowo. Za to urządzić przyjęcie dla japońskich kontrahentów męża, z gejszami, karaoke i pokazem fajerwerków to dla niej drobiazg.

Rodzi tylko jedno dziecko, ale za to jakie! Księcia, królewnę, ósmy cud świata! Przecież potomek tak wyjątkowej istoty jak Lew musi być najzdolniejszy, najpiękniejszy i w ogóle naj. Dlatego jest skandalicznie rozpieszczany. Lew wybacza mu/jej wszystko. Od czasu do czasu wpada do szkoły nawrzeszczeć na nauczycieli (bo stawiają cudownemu dziecku jedynki) i uczniów (bo donieśli, że cudowne dziecko ich bije i kroi z komórek). Funduje kucyka, ferrari, ślub na 500 osób. W zamian oczekuje tylko jednego – że potomek odniesie sukces. Bo jak nie… Jeśli na przykład wyrośnie na wyzutego z ambicji księgowego w niemarkowych butach, Lew – jeśli dożyje takiej hańby – z jowialnego tatusia/mamusi zamieni się w ziejącego ogniem potwora.

A jego gniew jest straszny. To widowiskowe połączenie lwiego ryku, purpury, fruwającej porcelany i roztrzaskiwanych sprzętów sprawia, że rodzina wyskakuje oknami i barykaduje się w piwnicy. Co ciekawsze, jedyną ofiarą tego gwałtownego zajścia okazuje się być sam Lew. Od dawna chorował na wieńcówkę, ale się nie leczył (bo to naruszyłoby jego wizerunek macho), co w połączeniu z gigantycznymi ilościami pasztetów z gęsi, strumieniami brandy i urażoną dumą zaowocowało rozległym, iście królewskim zawałem.

Weronika Kowalkowska